Od psihijatra kojeg je maltretirala supruga do ratnog zločinca

Početkom osamdesetih godina Radovan Karadžić napustio je Sarajevo i odselio se u Beograd. Radio je u domu zdravlja na Voždovcu, postao i psiholog fudbalerima Crvene zvezde, koje je pokušao osloboditi tzv. kompleksa manje vrijednosti.

No, ubrzo se vraća u Sarajevo, jer su propali njegovi pokušaji da odvede i porodicu u Beograd. Naime, supruga Ljiljana, koja je također neuropsihijatar, konkurirala je u istom domu zdravlja u Beogradu, ali nije primljena.

Političko djelovanje

Zvanično se počeo baviti politikom 1989. godine, kada je osnovao Srpsku demokratsku stranku (SDS). Bio je predsjednik te stranke od njenog osnivanja 12. jula 1990. Od ukupno 222 glasa, on je dobio 221. Bio je član Predsjedništva Republike BiH, a nakon jednostranog proglašenja “nezavisne republike srpskog naroda” u BiH 9. januara 1992., koja je kasnije preimenovana u Republiku Srpsku, Karadžić je postao njen prvi predsjednik 17. decembra 1992.  

U aprilu 1992. Karadžić odlazi na Pale, a tadašnja vlada RS počinje 7. maja 1992., mjesec uoči prvih sukoba, realizirati svoju odluku o formiranju vlastitih oružanih snaga preuzimanjem srpskog vojnog kadra JNA iz BiH. Zajedno s ratnim zločincem, generalom Ratkom Mladićem bio je kreator svih ratnih operacija tokom agresije na BiH.

Na funkciji predsjednika RS, kao i predsjednika SDS-a, nalazio se do 19. jula 1996. godine, kada je na zahtjev američke administracije i njenog diplomate Ričarda Holbruka (Richard Holbrooke) podnio ostavku i ubrzo nestao iz javnog života. U tom periodu od 1992. do 1996. obavljao je i dužnost vrhovnog komandanta Vojske RS.